Lapacho 100g Zobacz większe

Lapacho 1000g

Nowy

Lapacho (Pau d’arco) – sposób na dobre zdrowie i samopoczucie

Więcej szczegółów

93 Przedmioty

84,00 zł

Więcej informacji

Zioło to pochodzi z wewnętrznej strony kory drzewa z rodziny Bignoniaceae (rodzaj Tecoma, gatunek Cospicua) i występuje pod nazwą pau d’arco, lapacho morado lub  ipê roxo. Miejscowi Indianie ze szczepu Kallauajów, którzy od czasów starożytnego państwa Inków tradycyjnie zajmują się medycyną, nazywają je tahibo i stosują w różnego rodzaju schorzeniach.

W wielu krajach prowadzone są badania kliniczne nad lapacholem w celu ustalenia w całym zakresie jego silnych właściwości antybiotycznych.

W Brazylii pau d’arco stosuje się w postaci odwaru, nalewki, naparu lub maści w różnych rodzajach raka: języka, gardła, gruczołu krokowego, jelit, płuc, głowy, wątroby, trzustki, skóry oraz w białaczkach i ziarnicy złośliwej. Obecny w korze lapachol powoduje często ustępowanie choroby. Z przeprowadzonych badań wynika, że w przeszłości prawdopodobnie używano go jako środka chemioterapii raka.

Pewien gatunek pau d’arco stosowano w Indiach przeciw kile.

Zadziwiającym jest fakt, że lapachol ma również zastosowanie w leczeniu malarii.

Chociaż pau d’arco nie stanowi może idealnego środka na każdą chorobę czy też doskonałego rozwiązania każdego problemu zdrowotnego, posiada jednak bardzo duże zalety w skutecznym leczeniu większości rodzajów raka, cukrzycy i innych wyniszczających organizm chorób, wykazując przy tym niewielkie lub żadne działania uboczne.

W miarę zbierania danych klinicznych dotyczących stosowania pau d’arco w medycynie okazuje się, że środek ten jest prawdziwym skarbem Inków. Leczy on w bardzo krótkim czasie (najczęściej w ciągu miesiąca lub krócej) cały szereg chorób. A oto one: niedokrwistość, miażdżyca, astma, zapalenie oskrzeli, rak każdego rodzaju, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie pęcherza moczowego, cukrzyca, wyprysk, zewnętrzne rany i bóle wszelkiego rodzaju (nawet zastarzałe), zapalenie żołądka, rzeżączka i krwotoki, ziarnica złośliwa, zapalenie narządów płciowych, białaczki, upławy białe, toczeń rumieniowaty, zapalenie szpiku i kości, paraliż powiek, choroba Parkinsona, polipy (jelit i pęcherza moczowego), zapalenie gruczołu krokowego, łuszczyca, reumatyzm, grzybice skóry, świerzb, choroby skóry ogólnie, kiła i następstwa, choroba wrzodowa jelit, żołądka i dwunastnicy oraz żylaki.

Zjadliwe zarazki, które wywołują te wszystkie choroby, nie są w stanie oprzeć się antybiotykom w wydzielinie tego potężnego drzewa. Pau d’arco może naprawdę okazać się największym skarbem pozostawionym nam przez Inków.

INNE ZASTOSOWANIA PAU D’ARCO

   Głównym surowcem pau d’arco (czytaj „pał de arko”, tahuari) jest wewnętrzna kora różnych gatunków tego drzewa. Najbardziej znany spośród nich to lapacho rosado (Tabebuia impetiginosa syn. T. avellanedae). Na rynku można spotkać podróbki – całą, niedojrzałą lub napromieniowaną korę. 

Wewnętrzna kora wywiera działanie: przeciwnowotworowe, przeciwbiałaczkowe, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwpasożytnicze, przeciwgrzybicze, przeciwgorączkowe, przeciwcukrzycowe, przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, przeciwutleniaczowe, przeciwbólowe, uspokajające, moczopędne, przeczyszczające, antybiotyczne, obniżające ciśnienie krwi, krwiotwórcze, czyszczące krew, pobudzające mechanizmy obronne organizmu, nasercowe, zmniejszające przekrwienie, ściągające, neutralizujące truciznę, pobudzające łaknienie i regulujące trawienie. Jest to lek goryczowy. Usuwa toksyny z organizmu, zmniejsza wrażliwość na leki i zapobiega powstawaniu nowotworów.

Leczy również następujące choroby:  alergię, stwardnienie rozsiane, zaburzenia odporności, choroby tarczycy, migrenę, przewlekłe choroby zwyrodnieniowe, obrzęk, przewlekłe nadciśnienie, zaburzenia krążenia, zapalenie mięśnia sercowego, inne choroby serca, przeziębienie, rozedmę płuc, zapalenie gardła, gorączkę, niewydolność oddechową, zapalenie wątroby, zespół drażliwego jelita, inne choroby jelita grubego, przepalone jelita, przepukliny, czerwonkę, zapalenie stawu, stan zapalny miednicy, zapalenie śledziony, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie zatok przynosowych, zapalenie nerwu zęba, ropotok, przetoki, grzybice, drożdżyce, owrzodzenia żylne, owrzodzenia skóry, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej i warg, owrzodzenie gardła, liszajec, czyrak, trądzik, wysypkę skórną, krostę, świąd, pryszczycę, chorobę Heinego-Medina, gruźlicę, nietrzymanie moczu, zespół zmęczenia przewlekłego, zespół ciągłego zmęczenia, zakażenie wirusem Epsteina-Barra, zakażenie gronkowcem złocistym, dur brzuszny, opryszczkę, półpasiec, rzęsistkowicę, brucelozę, wściekliznę, chorobę Chagasa, schistosomatozę, inne choroby zakaźne, lambliozę, zapalenie nerek, inne choroby nerek, inne zapalenia i zakażenia, moczenie nocne, łysienie, impotencję, krwawienia, blednicę, bezsenność, zaburzenia nerwicowe, depresję, lęk, zatrucie przewlekłe nikotyną, przemęczenie umysłowe, osłabienie i brak łaknienia, osłabienie ogólne.

Zewnętrznie stosuje się także w oparzeniach, zaćmie, zapaleniu szyjki macicy, zapaleniu pochwy, przewlekłych chorobach dziąseł, stłuczeniach kończyn, użądleniu przez pszczoły, ukąszeniu przez pająki, na torbiele i brodawki.  

Bez skutków ubocznych, można go podawać nawet dzieciom, zalecany w trakcie stosowania kuracji antybiotykowej, gdyż powstrzymuje zakażenia drożdżakami, wzmacnia system immunologiczny.

Przeciwwskazaniami do przyjmowania zioła są: niedociśnienie, niedokrwistość.

Zastosowanie: jedną łyżkę czubatą należy gotować ok.5 minut w ½ litra wody. Odstawić na ok.15 minut do „naciągnięcia”.

Ważna jest też cytryna! Posłodzić miodem i dodać odrobinę soku z cytryny -  optymalizuje działanie składników mineralnych.